Plannen CO2-uitstoot compensatie „onrealistisch”.

Het Land Gap Report 2025 biedt een bijgewerkte beoordeling van het benodigde landoppervlak voor koolstofverwijdering in klimaatbeloften die tot november 2025 bij de UNFCCC zijn ingediend. Het beloofde land voor koolstofverwijdering bedraagt nu meer dan 1 miljard ha – veel meer dan wat haalbaar of duurzaam is. Dit is een toename ten opzichte van het Land Gap Report 2022 en de update van 2023, waaruit bleek dat 990 miljoen hectare land nodig is om aan klimaatbeloften te voldoen die eind 2023 zijn ingediend. Dit rapport beoordeelt ook voor het eerst de omvang van de ‘boskloof’ – het verschil tussen de toezeggingen van de afgelopen 15 jaar om ontbossing en bosdegradatie tegen 2030 te stoppen en terug te keren, en de daadwerkelijke plannen die landen presenteren in hun NDC’s en langetermijnstrategieën. De huidige toezeggingen leiden tot een ‘bosgap’ van ongeveer 20 miljoen hectare die naar verwachting jaarlijks verloren of aangetast zal worden tegen 2030.

NDC’s slagen er niet in de noodzakelijke overgangen te verwoorden, zowel door te veel te vertrouwen op land om koolstof te verwijderen – waardoor de vereiste energietransitie wordt vertraagd, als door staten niet te verbonden tot dringende actie om de uitstoot van bosverlies en -degradatie te stoppen. Conventionele verklaringen voor het niet stoppen van ontbossing en bosdegradatie richten zich bijvoorbeeld op het gebrek aan: politieke wil, financiële middelen, betrokkenheid van private actoren en de capaciteit van de staat om beslissingen te voeren. Toch binden het huidige economische model, de regels en financiële stromen die onze samenlevingen vormgeven, veel landen, vooral in het mondiale Zuiden, in een afhankelijkheid van extractieve industrieën om hun ontwikkeling aan te drijven. Dit rapport begint met het schetsen van de belangrijkste kenmerken van dit systeem en stelt acties voor om deze aan te pakken.

De regels van onze economie zijn geen natuurwetten: ze zijn door mensen gemaakt, en mensen kunnen ze veranderen. We moeten een transformatie mogelijk maken in de bos- en landsector, weg van extractiesystemen, door de onderling verbonden structurele mechanismen en beleidsmaatregelen te identificeren en te verstoren die de winning in stand houden. Klimaat- en biodiversiteitsbeleid moet rekening houden met en een actieve rol spelen bij het vormgeven van de hervorming van de mondiale financiële architectuur, zodat een transformatieve verschuiving in bosbeheer naar biodiversiteitsherstel en klimaatbestendigheid mogelijk wordt.

Land Gap Report 2025